14 2007
Werkbezoek aan Quellijn en Kraka'e Sewa
Amsterdams Ontmoetingscentrum Quellijn in De Pijp
Enkele initiatiefnemers van het Odensehuis brengen vrijdag 14 december een werkbezoek aan twee Amsterdamse Ontmoetingscentra: Quellijn en Kraka’e Sewa. Vragen die wij meebrengen, zijn: hoe start je zo’n centrum? Is het mogelijk om het als zelforganisatie op te zetten met deze doelgroep? Waarin verschillen de AOC’s van zelforganisaties. En wat zijn belangrijke do’s & dont’s.
Het buurthuis Quellijn, zo kunnen we zelf ervaren, krijgt kleur en fleur dankzij de persoonlijke inzet van Joke Bos. Ze heeft het ontmoetingscentrum jaren geleden van de grond getild, als het eerste Amsterdamse Ontmoetingscentrum. Het heeft wel vele jaren gekost voordat mensen het ontmoetingscentrum weten te vinden. Je hebt lange adem en doorzettingsvermogen nodig. Daar moet het Odensehuis ook rekening mee houden. AOC Quellijn maakt nu reclame voor zichzelf. Het is niet nodig om veel aan PR te doen. Nieuwe klanten melden zichzelf aan, via mond op mond reclame.
De cliënten hebben een indicatie voor ondersteunende begeleiding. Activerende begeleiding wordt niet geďndiceerd. Bovendien worden er in Amsterdam lagere indicaties afgegeven dan elders in Nederland. Dat vindt men merkwaardig. De onderhandelingen met het zorgkantoor worden centraal gevoerd; daar zit Quellijn zelf niet bij. Incidenteel worden ook mensen toegelaten die geen indicatie hebben. Zij bieden zich dan bijvoorbeeld aan als ‘vrijwilliger’. Maar de inkomsten zijn belangrijk en het budget laat nauwelijks ruimte voor andere zaken.
De ruimten worden gedeeld met andere groepen in het buurthuis. Ruimten worden gehuurd en voor allerlei activiteiten gebruikt. Dat ervaart men als een voordeel, omdat je als groep daardoor geen stempel opgedrongen krijgt. Het gaat prima.
De groep doet allerlei activiteiten. Belangrijk is wat mensen zelf leuk vinden. Alles kan en niets moet. Mensen worden wel actief betrokken bij de activiteiten, omdat men van zichzelf uit redelijk passief is. Sturing is daarom nodig. Met de eigen groep lijkt het moeilijk om een zelforganiserende club te krijgen. Een heel andere aanpak is dan nodig, met veel meer inzet van vrijwilligers. Het moet mogelijk zijn, vindt Joke Bos.
We spreken af contact te onderhouden over de voortgang van het Odensehuis en over en weer gebruik te maken van elkaars mogelijkheden. Quellijn zijn bijvoorbeeld uitstekend kunnen helpen met het starten van de keuken.
Kraka’e Sewa in Amsterdam Zuidoost
Wat voor Quellijn geldt, gaat ook op voor Kraka’e Sewa: de persoonlijke inzet en stempel van Anne-Rose Abendanon is heel bepalend. Het buurthuis heeft veel sfeer, en de bezoekers worden met veel enthousiasme bezig gehouden. Allerlei groepen maken gebruik van het buurtcentrum, en dat pakt positief uit voor de cliënten van het Amsterdams Ontmoetingscentrum.
Ook hier heeft het geduld gevergd voor het centrum goed ging lopen. Gestart is met enkele cliënten. Het centrum heeft zichzelf in de loop der jaren bewezen.
Het is belangrijk dat Surinamers een eigen voorziening hebben omdat men zich beter thuis voelt in de eigen cultuur. De verschillende Surinaamse bevolkingsgroepen voelen zich niet allemaal in gelijke mate aangetrokken tot Kraka’e Sewa. De Creoolse groep is het grootst, maar ook bijvoorbeeld blanke of Javaanse Surinamers doen mee.
De mensen zijn heel lang welkom. Het houdt meestal pas op als mensen gaan weglopen, incontinent zijn etc. Gaat het niet langer in het activiteitencentrum, dan worden de mensen vaak eerder bij eigen familie opgevangen dan hen naar een verpleeghuis te brengen. Surinamers laten hun ouders niet snel in een verpleeghuis opnemen. Kraka'e Sewa is afhankelijk van de indicatiestelling van clienten en ondervindt daarbij dezelfde hobbels als het Amsterdams Ontmoetingscentrum in De Pijp. Een enkele keer laat men toch ook mensen toe zonder indicatie.
Het verschil met reguliere dagbehandeling is de omgeving en de benadering. De omgeving is veel minder stigmatiserend dan een zorginstelling. De benadering is veel persoonlijker en zorgzamer. Dat maakt Kraka’e Sewa populair.
We bedanken Anne-Rose voor haar gastvrijheid en spreken af contact te houden.
|