27 2011
PORTRET: Marjoke en André, ambassadeurs van het eerste uur
Toen Marjoke en André het Odensehuis hadden ontdekt- het inloophuis had in 2009 nog net haar deuren geopend in de Hygiëastraat- werden ze zal vaste bezoekers. Ze wonen in Amsterdam Zuid, op loopafstand. André is 85 jaar en al vele jaren zorgbehoevend en dementerend. Marijke, zijn ruim 20 jaar jongere vrouw, verzorgt hem met veel liefde en toewijding. Marjoke deed de zorg lange tijd helemaal alleen. Het Odensehuis kwam op hun pad op het moment dat de zorg erg zwaar werd en het netwerk om hen heen begon te krimpen.
Prettig gezelschap en leuke zinvolle activiteiten voor André, lotgenotencontact voor Marjoke werden belangrijker naargelang André meer met beperkingen te maken kreeg en niet meer zonder begeleiding naar buiten kon. De reguliere voorzieningen bieden niet de voorwaarden die ze beiden belangrijk vinden, namelijk het betrokken blijven bij de zorg. En vooral het zelf kunnen bepalen wat, wanneer en met wie je dingen doet. Een dagje samen erop uit trekken, bijvoorbeeld naar de havens als het mooi weer is, heeft prioriteit boven groepsactiviteiten. En ook dat past goed binnen het gedachtegoed van het Odensehuis.
André en Marjoke komen gemiddeld twee ochtenden per week naar het Odensehuis. André heeft vroeger in het reclame- en publiciteitsvak gezeten en veel getekend in zijn leven. In het Odensehuis hangen prachtige gedetailleerde tekeningen van landschappen die hij op de reizen, die ze vroeger samen maakten, heeft gemaakt. Boten en water zijn belangrijke elementen voor hem. Ook nu komen die thema’s steeds terug in zijn tekeningen die hij onder leiding van een kunstenares maakt in het Odensehuis.
Daarnaast wordt André door de andere participanten erg gewaardeerd om zijn beschouwingen en kwinkslagen met de taal die hij met veel humor voortdurend tot leven brengt en de wijze raad die hij anderen geeft over ‘het leven’. Over het Odensehuis zegt hij: “Ik voel me daar prettig en waardeer dat niets hoeft, niets moet filosofie.” Voor Marjoke zijn de contacten in het Odensehuis met andere mantelzorgers belangrijk om ervaringen uit te wisselen en elkaar te ondersteunen. Daarnaast vindt ze het leuk en belangrijk om de informatie en literatuur rond dementie en de ontwikkelingen die daarin gaande zijn voor het Odensehuis te verzamelen en te bundelen. Ze heeft altijd alles gelezen op het gebied van dementie sinds het moment dat haar man ziek werd . Inmiddels is ze het institutionele geheugen van het Odensehuis geworden. Ook ziet ze als een belangrijke taak om het Odensehuis te promoten; nieuwe bezoekers ontvangen, voorlichtingsbijeenkomsten en Alzheimercafé’s bezoeken. Marjoke doet het met verve. Haar motivatie: “Door het Odensehuis heb ik een nieuw netwerk gekregen en daardoor houd ik de eigen regie over de zorg voor André. Dat gun ik iedereen die met die ziekte te maken krijgt.”
|
