 |
12 2010
Lotgenotengroep mantelzorgers op bezoek in verpleeghuis Hogeweyk
Op dinsdag 11 mei maakten mantelzorgers van het Odensehuis, Trees, Nita, Manja, Nelleke, Patty, Trudy, Mario, Peter, Edith en coordinator Johan een excursie naar het verpleeghuis Hogewey voor demente ouderen. Het verpleeghuis ligt geheel ingesloten in de Hogeweyk in Weesp
Het Odensehuis werd ontvangen door Vivienne Schouten en Frans Boshart in het prachtig ingerichte restaurant. Onder het genot van koffie werd een eerste uitleg gegeven over de totstandkoming en het wel en wee van het verpleeghuis. Ook was er gelegenheid voor het stellen van vragen.
Het verpleeghuis, uniek in Nederland, bestaat uit 23 losstaande woningen en biedt plaats aan 139 bewoners in zeven verschillende leefstijlen: een ambachtelijk, twee stads, drie Goois, vier cultureel, vijf christelijk, zes Indisch en zeven huiselijk. De woningen zijn geplaatst rond pleinen, plantsoenen, vijvers met veel beplanting, een jeu-de-boulesbaan, een levensgroot schaakbord et cetera. Voor de woningen zijn terrassen met zitjes. Op het terrein bevinden zich verenigingsruimten. Tegen een kleine maandelijkse bijdrage kan de bewoner lid worden van bijvoorbeeld de schilder-, muziek- of fietsclub(duofiets). Naast een supermarkt beschikt het verpleeghuis ook over een snoezelruimte, een theaterzaal, een kapsalon en een Grand Cafe.
Door de beslotenheid van de wijk kunnen de bewoners zelfstandig en veilig van de ene naar de andere plek gaan zonder begeleiding en toestemming. Hetgeen ook weer bevorderlijk is voor de noodzakelijke beweging en dus de gezondheid. Een indicatie van tenminste vijf is nodig. De wachttijd is ongeveer een jaar. Voor plaatsing ontvangt de toekomstige bewoner en familie een vragenlijst. Aan de hand van deze lijst wordt een passende leefstijl voor de persoon in kwestie bepaald. Een leefstijl die zo goed mogelijk aansluit bij zijn of haar vroegere leven.
Om wille van de rust en privacy van de bewoners werden we, na de inleiding van Frans Boshart, gesplitst in twee groepen. De rondleiding kon beginnen.Via de eerder genoemde gezellig ingerichte buitenruimten en bruggen bezochten we een nog niet bewoond huis voor de culturele leefstijl. De woning bestaat uit een grote woonkamer en aangrenzende keuken, een vijfersoons- en een tweepersoonsslaapkamer, een goed ingerichte grote badkamer en een hal met kasten. Het geheel is strak en functioneel gemeubileerd. De zes of zeven bewoners leven geheel zelfstandig met medewerker(s) in het complex. Er wordt uitgegaan van een bepaald budget waarmee de bewoners zelf de inkopen doen in de supermarkt, uiteraard in goed onderling overleg. Ook de maaltijden worden zelf bereid. De was (lijf-, linnen- en beddengoed) wordt in het huis zelf gedaan. ‘s Nachts is er bewaking via allerlei moderne apparatuur. Als het maandelijkse budget het toelaat, gaan de bewoners wel eens naar het restaurant voor de avondmaaltijd. De prijzen zijn redelijk. Ook bezoekers kunnen hier eten. Het moet ook voor bezoekers een genot zijn om hier, indien men wenst, een hele dag te verblijven. Buiten en binnen zitten, eten en drinken, alles is mogelijk.
Na het huis in culturele stijl, bezochten we een woning in de huiselijke stijl. Deze bewoners zaten net aan de lunch, maar we werden vriendelijk ontvangen. De sfeer in het huis was geheel anders dan in het culturele huis; bloemetjesbehang, een kroonluchter, een schilderij van een meisje met biggelende traan, kanten kleedjes en gebloemd servies. In de keuken troffen we geen moderne apparaten, zoals een vaatwasser maar simpelweg een gezellige lolaborstel, zeepklopper en een petroleumstel voor de sudderlapjes. In de openstaande voorraadkast ontwaarden we onder andere een fles bessenjenever en een fles advocaat.
Na afloop van de rondleiding hadden we allemaal een behoorlijk positieve indruk van het geheel. We vinden dat mensen met een dement familielid zich gelukkig mogen prijzen hun geliefde hier te kunnen laten wonen.
Misschien een minpuntje; waarom staat dit huis niet in Amsterdam?
Edith Postma
|
